Specyficzne cechy przywódcy – czy trzeba się z nimi urodzić?

Od lat ludzie zadają sobie pytanie, czy przywódcą trzeba się urodzić, czy można się nim stać dzięki świadomej pracy nad swoimi umiejętnościami i zachowaniem? Badacze wciąż udowadniają, że przywódcy mają cechy charakteru w głównej mierze określane jako charyzma. Dają im one umiejętność działania w każdych okolicznościach. Z drugiej zaś strony wskazują, że najlepsi liderzy są skromni, odważni i zdecydowani.

Czy więc każdy może być dobrym szefem?

Kim jest dobry szef?

Bycie dobrym szefem jest zadaniem niezwykle trudnym. Szef to osoba, która porywa za sobą tłumy, wytycza nowe kierunki działania, inspiruje i nie boi się przekazywać swojej wiedzy. Jest odważna i działa z pasją. Wyróżnia ją odwaga i ambicja, a także umiejętność pielęgnowania i wykorzystywania talentów pracowników.

Poza tym dobry szef zna branżę, w której działa jego firma i potrafi lawirować między potencjalnymi rozwiązaniami, wpływającymi na uzyskanie najlepszych wyników. Potrafi także zorganizować sobie pracę i wyznaczyć styl zarządzania. Taki, który pozwoli doprowadzić firmę do wyznaczonego celu, ale również da pracownikom poczucie stabilności, ładu oraz klarownej i spójnej strategii. Przy tym dobry szef potrafi pracować w grupie i przekazywać odpowiednie zagadnienia osobom lepiej przygotowanym do danego zajęcia. Lider umie też postawić się w sytuacji pracowników, rozumie ich sposób działania i integruje środowisko we wspólnym dążeniu do osiąganych wyników. Dobry szef potrafi komunikować się z pracownikami i zachęca ich do kreatywności, zauważając jednocześnie potencjały osób, które dla wysnuwania wniosków i budowania własnych pomysłów potrzebują czasu i skupienia. Dobry szef zdecydowania ma opracowane zarządzanie zespołem.

Co najciekawsze, dobry szef jest różnie postrzegany przez pracowników. Osobom ugodowym lepiej pracuje się z liderem twardym, ale przyjaznym i spokojnym. Z kolei pracownicy o osobowości buntownika wolą mieć lidera impulsywnego, bojowego i z temperamentem.

Czy każdy może być liderem?

Przede wszystkim należy zauważyć, że nie każdy chce zostać liderem. Wielu osobom znacznie lepiej pracuje się, jeśli mogą skupić się jedynie na swoich, odgórnie narzuconych obowiązkach. Nawet prowadząc wirtualne biuro i spotykając się z przełożonym sporadycznie.

Poza tym dobrym liderem nie będzie osoba, która w każdym projekcie widzi swoje zasługi, zapominając o pracy grupy. Podkreślanie własnego „ja” w omawianych przedsięwzięciach wskazuje raczej na indywidualność pracowniczą, a nie na przywództwo.

Jak wykazują badania i obserwacje, nie wystarczy być też dobrym szefem, żeby być liderem. Liderem nigdy nie będzie osoba, za którą pozostali nie nadążą. W wielu działaniach nie osiągnie się sukcesu w pojedynkę, bo wymagana jest umiejętność współpracy z ludźmi. Z drugiej strony liderem nie może być osoba, która idzie w tym samym rzędzie ze współpracownikami. Potrzebna jest wizja znacznie wybiegająca w przyszłość i wiara w skuteczność działań.

Zdecydowanie liderem będzie więc ten, kto potrafi wziąć odpowiedzialność i przejąć inicjatywę. Jednocześnie dojście do celu uzależnia od działania całego zespołu, z którego potrafi wykrzesać siły umożliwiające im rozwijanie się w określonym tempie.

Dobry lider jest też przede wszystkim człowiekiem z krwi i kości, a więc posiada wady oraz słabości. Nie udaje, że jest wszechwiedzący. Często poszerza swoje wiadomości, radzi sobie z krytyką i bierze pod uwagę pomysły podwładnych, nawet gdy te są lepsze od jego projektów. Dzięki temu nie traci autentyczności i dostępności. Z drugiej jednak strony liderem nigdy nie będzie człowiek, który zbyt mocno spoufala się z pracownikami i stawia siebie na poziomie kumpla z pracy. Taki przywódca szybko traci swoją pozycję i co najważniejsze, trudno mu ją odbudować.
Jak nauczyć się przewodzenia

Wiele lat obserwacji ludzkich zachowań oraz badania predyspozycji kandydatów na różne stanowiska dowiodły, że aby przedsiębiorstwo wznosiło się na wyżyny, musi mu przewodzić mu lider z odpowiednim zespołem cech. Jeśli osoba posiada pożądane cechy charakteru, przy odrobinie zaangażowania i po odpowiednich szkoleniach, może stać się dobrym liderem. Osobowości nie da się wyszkolić, ale oszlifować drzemiące w człowieku umiejętności już tak.